در همه کارها به ویژه کارهای سخت ، نباید انتظار داشت که همزمان کاشت و برداشت ...

بلکه باید آماده ساخت تا میوه اندک اندک برسد .   « بیکن »

امروزه مسئله حفاظت از محیط زیست و جلوگیری از تخریب آن امری پذیرفته و مورد اجماع است به طوری که کلیه کشورها برآنند تا سیاست گذاری های کلی خود را در راستای وصول به این مهم جهت دهی نمایند . اما متأسفانه در این راه مصائب و کمبودهای متعددی سدّ راه است ، که خود موجب عدم کارایی لازم این اقدامات برای تحقق اهداف شده اند .

این بدان جهت است که تا ارزشی در میان عامّه مردم یک جامعه شناخته نشود ، اقدامات  انجام شده جهت  وصل به آن ، به صور گوناگون هرچند نادانسته و نا خواسته خنثی شده یا دست کم اگر بی تأثیر نشوند کم تأثیر خواهند شد .

برای پدید آمدن یک فرهنگ پویا و کارآمد زیست محیطی در میان مردم نباید صرفا" به سیاست گزاری های کلی اکتفا کرد بلکه می بایست آموزش های زیست محیطی در کلیه سطوح و اقشار جامعه در دستور کار قرار گیرد .

آموزش اقشار مختلف جامعه به صورت غیر رسمی مانند آموزش های صنفی و قشری ، بازنگری کتب درسی دانش آموزان و ایجاد واحدهای دانشگاهی و آموزش معلمین اقدامات مؤثری در این زمینه می تواند باشد .

در کنار این آگاه سازی و آموزش مداوم شهروندان - که نخستین گام در حمایت همگانی محیط زیست است - آموزش به قشر کودک و نوجوان نباید از نظر دور بماند .

یعنی آموزش افراد در دورانی که در آن شخصیت و جهان بینی فرد پایه  ریزی می شود و می تواند کلی ترین تأثیرات را در جامعه در بر داشته باشد .

این مهم به مثابه سرمایه گذاری ست که با وجود دیر بازده بودن بسیار پر بازده خواهد بود .

البته این نکته را نیز باید در نظر داشت که آموزش به این قشر به همان میزان که در صورت اعمال صحیح می تواند مفید و مؤثر باشد ، از ظرایف و پیچیدگی های خاصّی برخوردار است که کوچک ترین لغزش در آن می تواند اثرات جبران ناپذیری به بار آورد .

آنچنان که بنا برگفته روسو در آموزش و پرورش نباید هدف این باشد که مطالب فراوان آموخته شود بلکه باید کوشید غیر از افکار صحیح و روشن جیزی در ذهن وارد نشود ...

اهمیتی ندارد که کودک چیزی را نداند بلکه باید به او آموخت که اشتباه نکند .

بنابر این به جرأت می توان گفت نحوه آموزش و موارد مورد تدریس بیشتر از نفس تدریس مورد اهمیت است  ، تا آنجا که نبود آموزش از آموزش های ناقص یا بعضا" نادرست و بی هدف مفید فایده تر خواهد بود ...

باید از آن روزی که در ذهن کودکان نفوذ کلام جایگزین عقل شود ترسید ، که در آن صورت دیگر تعقل نخواهند  کرد و بعد ها هر روز تابع عقیده ای تازه خواهند شد ....